Psalm 19
1773
1967
Datheen
DNP
KEP
Klassiek Eigentijdse Psalmberijming
Vers 1
De hoge hemel juicht,
het firmament getuigt
van God en van Zijn kracht.
De dag spreekt tot de dag,
vertelt van Gods gezag,
zo doet ook elke nacht.
Zij geven zonder stem
de kennis door van Hem
tot over alle grenzen.
Zo gaat dit stille woord
de hele wereld door,
het spreekt tot alle mensen.
Vers 2
God maakt een slaapvertrek;
de hemel wordt een plek,
een rustplaats voor de zon.
Wat straalt en schittert hij,
komt op, verheugd en blij,
net als een bruidegom.
De zon is als een held,
die blij het pad op snelt,
verheugd en zonder zorgen.
Als hij zijn ronde maakt
en gloedvol alles raakt,
blijft niets voor hem verborgen.
Vers 3
Gods wet, volmaakt en goed,
bekeert de ziel en doet
weer in Zijn wegen gaan.
Zijn trouw getuigenis
leert wie eenvoudig is,
de ware wijsheid aan.
Wat God beveelt en eist,
rechtvaardig onderwijst,
verblijdt het hart en leven.
Al wat de Heere zegt,
zal, zuiver en oprecht,
het oog verlichting geven.
Vers 4
De vrees voor God is puur,
ontzag dat eeuwig duurt
en nooit meer zal vergaan.
Het oordeel uit Zijn mond
is op het recht gegrond
en geeft Zijn waarheid aan.
Wie dat in handen houdt,
begeert het meer dan goud,
hoe zuiver ook en kostbaar.
Gods Woord smaakt zoeter dan
zelfs honing smaken kan.
Iets zoeters is ondenkbaar.
Vers 5
Uw knecht wordt door dit woord
voortdurend aangespoord
om in Uw weg te gaan.
U geeft groot loon aan hem
die luistert naar Uw stem
en Uw spoor in zal slaan.
Wie onderscheidt het kwaad
van wat er wel goed gaat
in dit gebroken leven?
Maak mij van zonden vrij
die, schuilend diep in mij,
verborgen zijn gebleven.
Vers 6
Houd trots ver weg van mij,
maak mij van hoogmoed vrij,
verlos mij van die dwang.
Zijn grote zonden weg,
pas dan leef ik oprecht
voor U, mijn leven lang.
Laat alles wat ik zeg
en in mij overleg,
tot eer van U zijn, Heere.
U, die mijn leven kent
en mijn Verlosser bent,
mijn Rots, U wil ik eren!
Tekst: Zingen uit de Bron