Psalm 114
Klassiek Eigentijdse Psalmberijming
Vers 1
Toen Israël vertrok van vreemde grond,
Egypte uit, waar niemand hen verstond,
waar vreemde talen klonken,
werd Juda heiligdom voor God, de Heer’,
werd Israël het land waar Hij regeert,
aan Jakobs volk geschonken.
Vers 2
De zee week weg, leek op de vlucht te slaan,
het water trok terug uit de Jordaan,
om Hem ruim baan te geven.
Als rammen sprongen bergen naar omhoog,
en heuvels huppelden voor ieders oog,
als lammeren, vol leven.
Vers 3
Waarom, o zee, waarom neem je de vlucht?
Waarom trekt al je water zich terug,
Jordaan, waardoor gedreven?
En bergen, waarom spring je als een ram,
wat huppel je, o heuvels, als een lam,
zodat de grond blijft beven?
Vers 4
Beef, aarde, voor Gods tegenwoordigheid
en sidder voor de Heer’; Zijn heerlijkheid
zal Jakob niet verlaten.
Hij maakt de harde steen tot een fontein,
Hij dwingt de rotsen om een bron te zijn,
van levend, stromend water.
Tekst: Zingen uit de Bron