Dag 1 van 5

Psalm 39

Maak mij bekend hoe vergankelijk ik ben

Vergankelijkheid · 1773

Lezen

Vers 1

Ik zei: "Nu zal ik letten op mijn paân,
Om met mijn tong niet t' overtreên.
Ik zal geen woord uit mijnen mond doen gaan,
Maar breid'len dien in tegenheên;
Terwijl hij, die mij boos'lijk tegenstreeft,
Nog daag'lijks mij voor ogen zweeft."

Vers 2

Ik was verstomd, ik sprak van 't goede niet;
Maar dit verzwaarde mijne smart;
Mijn geest werd heet in't binnenst' door verdriet;
Een vuur ontstak mijn peinzend hart,
Dat, ondanks mijn besluiten, in mijn leed,
Mijn tong op 't laatst dus spreken deed:

Vers 3

"O HEER, ontdek mijn levenseind aan mij;
Mijn dagen zijn bij U geteld;
Ai, leer mij, hoe vergankelijk ik zij;
Een handbreed is mijn tijd gesteld;
Ja, die is niets; want, schoon de mens zich vleit,
De sterkst' is enkel ijdelheid."

Vers 4

Gaat niet de mens, als in een beeld, daarheen,
Gelijk een schaduw, die verdwijnt?
Men woelt vergeefs; men brengt met zorg bijeen,
Al wat op aard' begeerlijk schijnt;
En niemand is verzekerd, wie eens al
Die goed'ren naar zich nemen zal."

Vers 5

Nu dan, o HEER, wat is 't, dat ik verwacht?
Mijn hope staat op U alleen.
Verlos mij, door Uw onweerstaanb're kracht,
Van al mijn ongerechtigheên,
En stel mij niet, getrouwe Toeverlaat,
Den dwazen sterv'ling tot een smaad."

Vers 6

Ik ben verstomd, en zal mijn mond voortaan
Niet opendoen; wijl Gij het deedt.
Neem Uwe plaag van mij, houd op met slaan,
En maak een einde aan mijn leed;
Mijn kracht bezwijkt, omdat mij Uwe hand
Zo fel bestrijdt van allen kant."

Vers 7

Wanneer Uw straf op enen sterv'ling stort,
Omdat hij Uwe wet vergeet,
Verdwijnt zijn glans, zijn kracht vergaat in 't kort,
Gelijk de schoonheid van een kleed,
Waarover zich alom de mot verspreidt:
Gewis, de mens is ijdelheid."

Vers 8

Hoor mijn gebed, mijn bang geroep, o HEER,
Daar 'k schreiend U mijn leed vertoon;
Ik, die bij U als vreemdeling verkeer,
En hier, gelijk mijn vaders, woon,
Ai, wend Uw hand en plagen van mij af;
Verkwik mij, eer ik daal in 't graf."

Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 39 is geschreven door koning David en behoort tot de groep van psalmen die als 'klagend' of 'smekend' worden geclassificeerd. De psalm reflecteert op de vergankelijkheid van het leven en de noodzaak om God te vertrouwen in tijden van moeilijkheden. Het thema van vergankelijkheid wordt verder uitgewerkt in de psalm door het gebruik van beelden en metaforen.

Kernboodschap

De kernboodschap van Psalm 39 is dat het leven van de mens vergankelijk is en dat we ons niet moeten laten meeslepen door wereldse zorgen en verlangens. In plaats daarvan moeten we ons richten op God en op Zijn wil, want alleen Hij kan ons echt bevrijden van onze problemen. De psalm benadrukt ook de noodzaak om nederig en bescheiden te zijn en om ons te realiseren dat we niet meer zijn dan stof en as.

Voor vandaag

Vandaag de dag kan Psalm 39 ons helpen om onze prioriteiten op orde te zetten en om ons te focussen op wat echt belangrijk is. We moeten ons niet laten afleiden door de materialistische en consumptieve maatschappij waarin we leven, maar ons richten op onze relatie met God en op onze spirituele groei. Door ons te realiseren dat ons leven vergankelijk is, kunnen we meer waarderen wat we hebben en ons inspannen om een positieve impact te hebben op de wereld om ons heen.

Verdiepingsvragen

Hoe kunnen we in ons dagelijks leven de boodschap van Psalm 39 toepassen en ons focussen op wat echt belangrijk is?

Wat zijn enkele manieren waarop we ons kunnen realiseren van de vergankelijkheid van het leven en hoe kunnen we ons daarop voorbereiden?

Hoe kan het thema van vergankelijkheid in Psalm 39 ons helpen om onze hoop en ons vertrouwen op God te versterken?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.

Dag 2